สวัสดี เพื่อนพ้องชาว exteen
         blog นี้ไม่ได้อัพเดตมานานแล้ว มาอัพเดตอีกทีก็วันที่เจ้าของblog เรียนจบ และแต่งงานมาได้เกือบ 9 เดือน หลายๆอย่าง มันเปลี่ยนไปจากที่คิด ความสุขมันก็มี ความทุกข์มันก็มี แต่สิ่งหนึ่งที่บางครั้งก็รู้สึกหายไปคือ "ความหอมหวาน" บางอย่างที่เคยฝันไว้ ไม่เป็นอย่างที่ฝันซะหมด
         เคยรู้สึกอยากให้ผู้ชายเห็นคุณค่าในสิ่งเลยน้อยไหม เช่นการทำเซอร์ไพร้ส์ ดอกไม้ 1 ช่อ เขียนโน๊ตให้กำลังใจ ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ๆ แต่มันกลับเป็นเรื่องที่ไร้สาระในสายตาของคู่ชีวิต เราก็ไม่ได้อยากให้มีทุกวัน แต่นี่มันไม่เคยมี พอทะเลาะกันทุกทีก็ชอบพูดว่า "เลิกซะที เลิกคิดความรักแบบเพ้อฝัน ความรักมันคือการช่วยเหลือกันให้รอดพ้นไปในชีวิต" เราคงต้องปลงกับเรื่องน่ารักๆ ที่อาร์ตๆสินะ ในเมื่อสิ่งนี้ เค้าไม่มี ไม่เห็นความสำคัญใดๆ
          แต่เค้าก็เป็นคนที่ดีมาก คนหนึ่งนะ อดทนเวลาเราทำอะไรไม่เข้าท่า แม้จะบ่นๆ ทำอาหารให้ทาน ช่วยทำงานบ้าน เป็นคนปรึกษาที่ดีที่เคร่งครัด (เคร่งจนเครียดนะบางที) มีความเป็นผู้ใหญ่ที่จะมาคุมนิสัยเด็กๆอย่างเรา เรื่องศีลเรื่องธรรมไม่ขาดตกบกพร่อง เราก็รักเค้านั่นแหล่ะ แต่บางสิ่งเค้าไม่เข้าใจเรา
          ก่อนแต่งเคยคุยกันก็น่าจะรู้ว่า อยากได้ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ๆ อยากได้แหวนคู่ พอแต่งก็ลืมไปแล้ว เพราะไม่เห็นว่าเป็นเรื่องที่สำคัญ มันเป็นความหวานที่หล่อเลี้ยงใจเรา ทำให้เรายิ้มได้อีกนาน
           หรือเพราะ เรายังไม่ดีพอ ไม่คู่ควรที่จะได้รับมัน
 
                                                                                                                 ฉันชื่อ เนาวัล
 
 

Comment

Comment:

Tweet