คนเรามันก็แปลก....ที่มักจะทำโอกาสหลุดหายไป
 
              มีชายคนหนึ่ง หลายครั้งที่ฉันผ่าน เค้าคนนั้นจะหันมามองฉันทั้งตัวเลย ฉันก็เห็นนะ ฉันคิดว่าเค้าคงรู้จักฉันละมั้ง แต่เจอแต่ละครั้งเค้าก็หันตัวมามอง
 
              ความจริงแล้ว ฉันเห็นเค้า ฉันชอบดวงตาดวงนั้นมาก เมื่อเค้ามองเข้ามาทีไร ทำฉันหัวใจตกไปไหนไม่รู้ทุกที
 
              บางทีฉันก็ทำเป็นว่าอ่านหนังสืออยู่ที่ร้านเดียวกับเค้า เนียนจิงๆ
 
               จนวันที่ 1 มิย. วันแรกที่มามหาลัย มีคนอยู่ในโรงอาหารมากมาย แต่ดูเหมือนว่า สายตาฉันจะเห็นเค้าคนเดียว
 
                ซักพักฉันไปซื้อน้ำ เดินสวนกับเค้า (ฉันเดินตามหลัง..ผู้ใหญ่คนนึง) เดินสวนกัน ฉันจึงได้โอกาสค่อยๆแอบมองเข้าไปในนัยตา(ดวงที่ฆ่าฉันนั่นแหล่ะ) จังหว่ะเดียวกับเค้าที่มองลงมายังนัยตาของฉัน และไม่มีใครละสายตาจากใคร จนสวนกันพ้น
 
                 ฉันงง...แบบนี้มันหมายความว่าไง?
 
                 วันนี้ ฉันเจอเค้าก็ทำเป็นเร่งรีบ ไม่เห็น กลัวใจตัวเอง รู้สึกว่าเค้าหันทั้งตัวมามองฉันรอบนึง เนี่ยนะ... ไม่รู้จะเอาอะไรเนี่ย งงหมดแล้ว

Comment

Comment:

Tweet